Για όσους αναρωτιούνται με τον τίτλο του άρθρου, όχι, δεν βρίσκεστε σε blog μαγειρικής.. (Αν πάντως βρισκόσασταν, ενημερώστε και εκεί ότι και η μαγειρική είναι ουσιαστικά χημεία..😉 )

Κι όμως, εκτός απο μαγειρικό σκεύος, το γουδί, μαζί με το γουδοχέρι, είναι ένα πολύ χρήσιμο όργανο στο χημικό εργαστήριο. Χρησιμοποιείται για την κονιοποίηση στερεών ουσιών, δηλαδή την σύνθλιψή τους σε κόκκους, των οποίων το μέγεθος μπορούμε να καθορίσουμε. Βέβαια αν για κάποιο λόγο έχετε νεύρα κατά τη διαδικασία, είναι πολύ πιο πιθανό να λαμβάνετε κόκκους ελαχίστου μεγέθους..

Γουδί και γουδοχέρι

Η χρήση του ξεκίνησε πριν από πολλούς αιώνες στη Φαρμακευτική, όπου χρησιμοποιούνταν για την κονιοποίηση διαφόρων υλικών, όπως βότανα, κατά τη δημιουργία συνταγών.  Με το πέρασμα των χρόνων, η τεχνική χρησιμοποιήθηκε και στην μαγειρική. Σήμερα, κυκλοφορούν και αυτοματοποιημένα ηλεκτρονικά συστήματα κονιοποίησης, και συναντώνται σε πολλά εργαστήρια (ο καρπός μου μπορεί να επιβεβαιώσει ότι στα μέχρι τώρα πειράματα που έχω κάνει, χρησιμοποίησα την παραδοσιακή συσκευή) .

Το υλικό από το οποίο κατασκευάζονται το γουδί και το γουδοχέρι, θα πρέπει να τηρεί ορισμένεις προϋποθέσεις. Προφανώς, θα πρέπει να είναι αρκετά σκληρό ώστε να μπορεί να συνθλίψει το στερεό! Ταυτόχρονα όμως δε θα πρέπει να είναι εύθραστο, ώστε να μη σπάσει. Επίσης, θα πρέπει να έχει λεία και μη πορώδη επιφάνεια. Έτσι, αποφεύγεται ο κίνδυνος του να παγιδευτεί κονιοποιημένο στερεό στο σκεύος, κάτι που αργότερα θα οδηγούσε σε μειωμένες αποδόσεις ή σφαλματα.

Στη Χημέια, το σκεύος είναι κατασκευασμένο από πορσελάνη.

Στα Αγγλικά, η ορολογία είναι η εξής:

Γουδί = mortar

Γουδοχέρι = pestle

Βιβλιογραφία

http://en.wikipedia.org/wiki/Mortar_and_pestle