Σαν σήμερα 11 Ιανουαρίου στη Χημεία:

1906 – Γεννιέται ο Albert Hofmann

Ο Ελβετός Hofmann παρασκεύασε αρκετές ενώσεις, δουλεύοντας σε φαρμακευτική εταιρεία στη Βασιλεία. Όμως έγινε γνωστός (και μάλλον και αγαπητός) σε πολλούς, παρασκευάζοντας το διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος (C20H25N3Ο), ή LSD.

Δομή του LSD

 

Η πρώτη παρασκευή του LSD έγινε το 1938, στα πλαίσια ενός γενικού ερευνητικού προγράμματος για τη μελέτη της ιατρικής χρήσης θεραπευτικών βοτάνων. Το πρόγραμμα τέθηκε σε αναμονή, ώσπου το 1943 ο Hofmann αποφάσισε να ξαναρίξει μια ματιά στην ένωση. Καθώς την επανασυνέθετε, μια μικρή ποσότητά της απορροφήθηκε από τις άκρες των δαχτύλων του. Αυτό ήταν αρκετό ώστε ο Hofmann να:

..επηρεάζεται από μια αξιοσημείωτη ανησυχία, σε συνδυασμό με μια ελαφρά ζάλη. Στο σπίτι κάθισα κάτω και βυθίστηκα σε μια όχι δυσάρεστη κατάσταση μέθης,  που χαρακτηρίστηκε από εξαιρετικά έντονη φαντασία. Σε μια ονειρεμένη κατάσταση, με τα μάτια κλειστά (βρήκα το φως της ημέρας να είναι δυσάρεστα εκτυφλωτικό), διέκρινα μια αδιάκοπη ροή από φανταστικές εικόνες, σχήματα με εξαιρετικά έντονο, καλειδοσκοπικό παιχνίδι των χρωμάτων. Μετά από περίπου δύο ώρες αυτή η κατάσταση άρχισε να ξεθωριάζει.

 

Όπως βρέθηκε, το LSD έχει έντονη παραισθησιογόνο δράση, ενώ προκαλεί αποκλίσεις από τη συνήθη συμπεριφορά του χρήστη, αλλοιώνοντας την αντίληψη της πραγματικότητας, προκαλώντας οπτικές και ακουστικές αντιληπτικές διαταραχές.

 

Κατά τη δεκαετία του 1960, η χρήση του LSD υπήρξε ιδιαίτερα διαδεδομένη και συνδέθηκε κυρίως με το κίνημα των χίπις στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη δυτική Ευρώπη, αποτελώντας σύμβολο της ψυχεδελικής κουλτούρας της εποχής. Τελικά η κατοχή της ουσίας απαγορεύτηκε το 1968 στις ΗΠΑ.

Επίσης το LSD χρησιμοποιήθηκε πειραματικά στην Ιατρική, ως ένας ψυχωσιομιμητικός παράγοντας, προκειμένου να επιφέρει ψυχικές καταστάσεις παρόμοιες με αυτές που συνοδεύουν ψυχικές ασθένειες, όπως η σχιζοφρένεια, με σκοπό τη μελέτη τους. Στη δεκαετία του 1960, η χρήση του προτάθηκε για τη θεραπεία νευρώσεων, ειδικά σε ασθενείς που αρνούνταν να ακολουθήσουν άλλες θεραπευτικές μεθόδους, καθώς και για την αντιμετώπιση του αλκοολισμού. Μελετήθηκε ακόμα η αποτελεσματικότητά της στην αντιμετώπιση του αυτισμού ή της εξάρτησης από άλλες ψυχοτρόπες ουσίες, ωστόσο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990 δεν αποδείχθηκε πως διέθετε κλινική αξία.

Στις αρχές του 21ου αιώνα, αναβίωσε η έρευνα της χρήσης του για τη θεραπεία του αλκοολισμού και ορισμένοι ερευνητές έχουν υποστηρίξει πως ενδέχεται να έχει θετικά οφέλη. Ορισμένοι οργανισμοί συνεχίζουν να υποστηρίζουν και να χρηματοδοτούν την έρευνα για τις πιθανές ιατρικές χρήσεις του LSD, ωστόσο η θεραπευτική χρήση του παραμένει σε πειραματικό επίπεδο, με δεδομένο πως αποτελεί απαγορευμένη ουσία.

 

 

1922 – Η ινσουλίνη χορηγείται για πρώτη φορά σε διαβητικούς

Έως τότε, ο διαβήτης θεωρούνταν ως μια ασθένεια που οδηγεί με βεβαιότητα στο θάνατο μέσα σε λίγους μήνες ή και εβδομάδες από τη διάγνωση. Όπως γνωρίζουμε σήμερα, ο σακχαρώδης διαβήτης προκαλείται από την ανεπάρκεια της ινσουλίνης, μιας ορμόνης που παράγεται στο πάγκρεας και βοηθά σημαντικά στην πρόσληψη της γλυκόζης από τα κύτταρα.

Δομή της ανθρώπινης ινσουλίνης

 

Η ινσουλίνη παρασκευάστηκε συνθετικά το 1921, και στις 10 Ιανουαρίου του 1922 έγινε η πρώτη δοκιμαστική χορήγησή της. Ο ασθενής ήταν ο 14χρονος Leonard Thompson, ο οποίος έπασχε από διαβήτη, ζύγιζε λιγότερο από 30 κιλά και είχε πολύ λίγο καιρό ζωής. Τελικά, με τη χορήγηση καθαρής ινσουλίνης, έζησε άλλα 13 χρόνια προτού πεθάνει από πνευμονία.